Tanım olarak kara cisim, üzerine düşen bütün ışınları soğuran bir cisimdir. Hiçbir ışını yansıtmadığı veya geçirmediği için de kara bir görüntü olur. Bu tanıma uyan gerçek bir cisim yoktur (B. KARAOĞLU, 1994).

            Bir kara cismin ısıtılması sonunda oluşan ışınımın spektrumu ile cismin sıcaklığı arasında bulunan bağıntılara “Işınım Kanunları” denir (N. DOĞAN, 1979).

Şekil 1: Kara cisim ışınımı

İçi boş bir kürenin iç tarafı mümkün olduğu kadar siyah bir boya ile boyanırsa, bu kürenin iç tarafı bir kara cisim olarak kabul edilebilir. Eğer bu kürenin üzerinde bir delik açılır ve küre ısıtılırsa, kara cisim olarak kabul ettiğimiz kürenin iç yüzünde oluşan ışınım kürenin içinde yansımalar yapar (N. DOĞAN, 1979).

            Bu yansımalar sırasında ışınım zayıflar ve sonunda tamamen absorbe edilir. Bu yansımalar sırasında deliğe rastlayan ışınlar dışarı çıkacaktır. Fakat delikten çıkma olasılığı çok azdır (B. KARAOĞLU, 1994). Bu şekilde dışarıya çıkan ışınım bir spektroskoptan geçirilirse, bir spektrum elde edilir. Böyle bir karacisim ışınımından elde edilen spektrum yardımıyla bulunan ışınım kanunları;

1) Alman fizikçilerinden kuantum teorisinin kurucusu olan Planck tarafından bulunan “Planck Kanunu”.

2)      Alman fizikçisi Wien tarafından bulunan “Wien Kanunu”.

3)      Avusturyalı ve Alman fizikçilerin birbirinden bağımsız olarak buldukları “Stefan-Boltzman Kanunu”dur (N. DOĞAN, 1979).