Üstüste Gelme

Kuantum kuramının belki de en garip (ve en çok itiraz alan) yönü bir sistemin aynı anda bir kaç farklı du­rumda bulunabilmesi. Parçacıklar do­ğal olarak böyle durumlara giriyorlar. Örneğin bir elektron tek bir noktada değil de değişik noktalarda aynı anda bulunabilir. Max Born 1926 yılında de Broglie dalgalarının fiziksel bir dalga olmadığını, bir olasılık dalgası olarak yorumlanması gerektiği düşüncesini ortaya attı. Buna göre parçacıklar de Broglie dalgasının bulunduğu her yer­de bulunur, bunlar dalganın güçlü olduğu yerlerde yük­sek olasılıkla, zayıf olduğu yerlerde de düşük olasılıkla bulunuyor. Böylece parçacı­ğın konumu doğal bir belir­sizlik taşır. Max Born bu ça­lışmasından ötürü 1954 yı­lında Nobel ödülünü kazan­dı. Erwin Schrödinger, üs-tüste gelme ilkesinin yarat­tığı gariplikleri en açık bi­çimde ortaya koyan bir dü­şünce deneyi tasarladı. Schrödinger’in kedisi olarak bilinen bu deneyde bir kedi aynı anda hem diri hem de ölü olduğu bir duruma soku-labiliyordu. Hem mikrosko-pik ölçekte hem de bazı makroskopik cisimlerde var olduğu bilinen üstüste gel­me olgusunun yorumu sü­rekli tartışma konusu olagel­miştir.